Witam i zapraszam na filmik ,że też Mi tak to sprzątanie nie idzie gładko i sprawnie.Pranie ,prasowanie oraz składanie ubrań nie cierpię a wam kochani jak to wychodzi lub nie wychodzi!Do zobaczenia :)
poniedziałek, 27 lutego 2012
niedziela, 19 lutego 2012
CZYSTY DOM.
Uciążliwe sprzątanie.
Autorem artykułu jest Jakub Ciszak
Utrzymanie porządku w domu nie jest rzeczą łatwą. Wiedzą o tym wszyscy, którzy prowadzą szybki tryb życia. Trudno jest mieć dobrą pracę, dbać o rodzinę i jedocześnie regularnie sprzątać cały dom.
W takiej sytuacji warto zastanowić się nad powierzeniem tych czynności firmie sprzątającej. Ofert jest mnóstwo, ale jak wybrać najlepszą?
Wybór ekipy sprzątającej nie jest łatwy. Firmy prezentujące się w Internecie zawsze pokazują się w najlepszym świetle. Na co więc zwrócić uwagę?
Przede wszystkim - dowiedz się jakiego sprzętu używa dana firma.
Na wizytówkach internetowych można znaleźć informacje na temat tego w jaki sposób wykonywane są usługi. Może okazać się, że całe sprzątanie polega na wizycie "Pani Eli" z miotłą, ewentualnie ścierką. Taka usługa nas nie zadowala. Nie chcemy wydawać dodatkowych pieniędzy na środki czyszczące i sprząt dla "Pani Eli".
Najlepiej jeżeli firma dysponuje urządzeniami typu karcher. Myjki cisnieniowe, odkurzacze wielofunkcyjne i inne tego typu sprzęty sprawią, że cała usługa będzie szybka i dokładna, a właśnie o to nam chodzi. Chcemy przede wszystkim zaoszczędzić czas.
Po drugie - jakich środków czyszczących używa firma
Czy są to środki naturalne, czy stricte chemiczne. Czy nie zniszczą naszej nowiutkiej lśniącej podłogi pokrytej panelami? Czy nasz dywan, albo tapcerka po wypraniu nie zmienią koloru? Jest wiele źródeł, na których możemy nauczyć się trochę o środkach czystości. Kiedy mamy już jakąś wiedzę wystarczy, że zapytamy przedstawiciela firmy jak to u nich wygląda. Okaże się wtedy też, czy mamy do czynienia z osobą kompetentną.
Kontakt i dojazd
Obserwujmy jak przebiega kontakt z daną firmą. Nieprzyjemnie by było, gdybyśmy umówili się na sprzątanie mieszkania na 14:00, a pracownicy zjawią się dwie godziny później.
Kolejną ważną rzeczą jest dojazd. Oczywiście musi być, ale jak wygląda opłata? Najlepiej gdyby nie była to dodatkowo duża suma pieniędzy. Każda szanująca się firma wykonująca takie usługi powinna posiadać własny samochód.
Cena
Najważniejszy aspekt przy wyborze usługi. Większość firm nie podaje cennika usług, gdyż jest to uzgadniane indywidualenie. Wszystko zależy przede wszystkim od powierzchni jaką trzeba wysprzątać, od tego czy chcemy mieć umyte okna, wyprany dywan itd.
Czasem warto zapłacić parę złotych więcej, ale mieć pewność, że wszystko będzie wykonane dokładnie. Średnia cena za codzienne sprzątanie to od 2-6zł za metr kwadratowy.
Firmy sprzątające oferują zazwyczaj usługi regularnego utrzymywania czystości. Możemy więc umówić się, że co drugi dzień przyjdzie pani Zośka pozamiatać, raz w tygodniu wpadnie ekipa odświerzyć tapicerkę i dywany, a co dwa tygodnie umyją okna.
Kiedyś tylko bogaczy było stać na sprzątaczkę, która biedna sama, z jedną szmatką i mopem szorowała apartamenty. Czasy się zmieniają. Obecnie każdego stać na skorzystanie z usług profesjonalnej ekipy sprzątającej, trzeba tylko zorientować się czy nie zostaniemy oszukani i czy nasze oczekiwania będą spełnione.
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
środa, 8 lutego 2012
CZYSTA ŁAZIENKA.
Jak czyścić łazienkę?
Autorem artykułu jest krzynka8
Jednym z miejsc w naszych domach, mieszkaniach, miejscach pracy szczególnie narażonych na zabrudzenia jest łazienka. Aby spełniała ona właściwie swoją funkcję, musi być systematycznie i regularnie czyszczona.
Łazienka jest tym miejscem w każdym domu, które szybko ulega zabrudzeniu. O jej wygląd należy regularnie dbać z oczywistych powodów higienicznych.
Toalety muszą być sprzątane codziennie. Należy systematycznie usuwać zabrudzenia z płytek znajdujących się na ścianach i na podłodze zwracając szczególną uwagę na dokładne czyszczenie wszelkich zagłębień, miejsc z pozoru niewidocznych dla oka. Na rynku wiele jest wszelkich detergentów znanych i mniej znanych firm. Wszystkie kuszą wysoką skutecznością w usuwaniu bakterii i zachęcają do zakupu.
Każda łazienka posiada lustro: umieszczone nad umywalką bardzo często ulega zabrudzeniu - osadzają się na nim mydlane plamy. Lustro powinno być czyszczone do połysku specjalnym płynem do szyb. Jeśli go nie mamy można do ciepłej wody dodać amoniaku i tym roztworem umyć lustro. Na uwagę zasługują meble łazienkowe. Można je przetrzeć szmatką nawilżoną w specjalnym płynie lub tylko nawilżoną w wodzie.
Szczególną troską otoczyć umywalkę. Należy czyścić całą jej powierzchnię (również pod zlewem i wewnątrz) i spłukać. Należy też zwrócić uwagę na miejsca, gdzie tworzy się osad kamienny. W tym celu warto skorzystać ze specjalnych detergentów zapobiegających osadzaniu się kamienia, oraz polerujących części metalowe umywalki.
Okna znajdujące się w łazience czyścimy płynem do szkła podobnie jak lustro. Drewniane części należy oczyścić gąbką. Czynność powinna być wykonywana przy otwartym oknie tak, aby uzyskać dostęp do ukrytych zakamarków, w których może znajdować się kurz. Również grzejniki wymagają regularnego mycia. Należy to robić szmatką i wodą z detergentem.
Szczególnej uwagi w czyszczeniu potrzebuje muszla klozetowa. Jest to miejsce wymagające dokładnego czyszczenia. Do wyboru mama masą detergentów, które usuwają brud, zapobiegają kamieniowi i odświeżają zapachowo. Wanna i prysznic są narażone na systematyczne zabrudzenie. W związku z tym trzeba te miejsca często starannie czyścić, nie tylko powierzchnię płytek, ale i pistolet pod prysznicem.
Do czyszczenia wanny można użyć klasycznego produktu lub mieszaniny składającej się z wody (800 ml), 100 ml octu i 5 łyżek sody oczyszczonej i 2 łyżki płynu do mycia naczyń.
Jeśli na wannie są ma plamy rdzy, wapna lub zażółcenie może użyć tej samej ilości soku z cytryny i ocet, soli i detergentu. Pozostawić na 15 minut. Następnie spłukać. Szczotkę do kąpieli dobrze jest umyć produktem do czyszczenia WC.
W łazience często brzydko pachnie. Ponieważ dużo dezodorantów jest toksycznych można zastosować naturalną metodę nadawania zapachu łazience. Należy umieścić kadzidełko, zapalić świeczkę zapachową z olejkiem eterycznym.
---www.wykonczeniedomu.blogspot.com
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
sobota, 28 stycznia 2012
SUKCES ŻYCIA.
On odniósł sukces, a ja? Mnożenie pieniędzy.
Autorem artykułu jest Krzysztof Dmowski
Przed laty usłyszałem dowcip: Złapał rybak złotą rybkę. Rybka mówi: „spełnię twoje jedno życzenie, ale to, o co poprosisz twój sąsiad będzie miał podwójnie”. Zatem rybak myśli: „Jeżeli poproszę o krowę, mój sąsiad dostanie dwie.” Po chwili odrzekł: „Uczyń mnie ślepym na jedno oko”!
Można by rzec, że w tym właśnie dowcipie znajduje się odpowiedź na wiele przypadków, kiedy czyjaś firma upada, albo jednemu interes rozwija się, a drugiemu nie.
W krajach zachodnich są wysoko rozwinięte instytucje zajmujące się rozdawaniem pieniędzy dla debiutantów lub ludzi, którzy jeszcze nie zarobili na swoich dziełach należytych kwot. I system ten działa właśnie w przedstawiony w dowcipie sposób. Złota rybka spełni życzenie właściciela firmy, jeżeli tylko on potrafi się dzielić. Rozwinięci przedsiębiorcy o tym doskonale wiedzą, że podarowany komuś pieniądz powraca pomnożony. I o tym wie każdy żyjący w świadomości bogactwa.
Świadomość bogactwa jest bogactwem samym w sobie. Człowiek, który żyje w świadomości bogactwa nie musi być majętny, ale w każdej sytuacji sobie poradzi.
Świadomość biedy jest nieustannym dążeniem do zarabiania coraz większych kwot, bo wciąż występuje obawa, że tych pieniędzy zabraknie i najczęściej przejawia się odkładaniem pieniędzy do skarpety lub składanie ich na bankowym koncie. Pokazywanie się innym w najnowszych modelach samochodów, jednak ten człowiek jest cały czas tym samym człowiekiem, którym był wcześniej.
Pieniądz jednak lubi krążyć, być w ruchu, bo tylko wtedy tak naprawdę potrafi się mnożyć. Znam osobiście wielu właścicieli różnych firm. Jedni wolno się rozwijają idąc małymi krokami do przodu, ale nigdy nie przeszli obojętnie wobec cudzego nieszczęścia i na ile mogą wspierają finansowo potrzebujących. Na każdym kroku odczuwają szczęście i radość. Mają wspaniałe rodziny, udane związki. Znam też wielu takich, którzy żyją tylko dla siebie i ich życie wygląda zupełnie inaczej. Znam też wielu takich, którzy kilka lat temu byli właścicielami prężnie rozwijających się firm. Inni zazdrościli im majątku, umiejętności zarabiania pieniędzy na każdym kroku, a dziś ci właśnie niegdyś majętni wybierają resztki ze śmietników. Wystarczy tylko chwila. Ktoś, kto uważa, że zarobił tak dużo pieniędzy, że nikt już mu ich nie odbierze jest w błędzie. Sam nie będzie wiedział, kiedy i jak te pieniądze stracił. Z wielu przykładów można wybrać jeden. Mój znajomy był właścicielem firmowego sklepu z ubraniami. Sklep przynosił ogromne zyski. Sprzedaż markowych ubrań przewyższała sprzedaż w innych sklepach. Był naprawdę kimś. Zatrudniał coraz więcej ludzi i otwierał nowe sklepy. Zdawałoby się, że już nic nie zmieni tej sytuacji, ale niestety. Najpierw przyszło jedno załamanie spowodowane zdarzeniem losowym, potem kolejne i właściciel sklepu nie tylko przepił wszystkie swoje pieniądze, ale zaciągnął tak wysokie długi, że wielu zastanawia się, czy uda mu się je spłacić kiedykolwiek.
Przeciwieństwem jest podobny człowiek, który prowadzi działalność innego rodzaju. Z początku wynajmował pomieszczenia, w których produkował swoje towary. Pomimo tego, że posiał niewiele, pomagał innym, gdy ktoś nie miał pieniędzy na skomplikowaną operację i tym podobne. Dziś… Nadal pomaga innym, a jego firma wciąż kwitnie.
Nam w Polsce trudno jest uwierzyć, że może tak się dziać. Właśnie ludzie żyjący w świadomości bogactwa, wciąż rozwijają swoje firmy dzięki temu, że wspierają innych. Dobrowolnie oddają część swoich dochodów na fundacje, czy instytucje, które zajmują się rozdawaniem tych pieniędzy innym.
Przyglądanie się takim schematom działania pozwala dostrzec, nam samym, jak wiele każdy z nas może zrobić. Pomoc innym zawsze zostanie zauważona i zawsze wróci. Kto daje z serca z serca otrzyma. Zawsze to, co dajemy wraca do nas. Jeżeli dajemy zawiść, nienawiść, one wrócą również, może nie dziś, nie jutro, ale przyjdą wtedy, gdy tego się najmniej spodziewamy. Przybiorą taką postać, która nas zdruzgocze, krach na giełdzie to najlepsze wyjście, zazwyczaj jest o choroba, wypadek... Nie rzadko słyszę od kogoś pytanie, za co spotkało go coś takiego i ten człowiek dobrze zna odpowiedź, ale boi lub wstydzi się do niej przyznać.
Czy można stworzyć coś z niczego? Odpowiedzmy sobie sami na to pytanie. A jeżeli odpowiedź pojawia się taka sama jak u mnie, że nie można stworzyć czegoś z niczego, należy wówczas przeanalizować cały proces zachodzący w zarabianiu pieniędzy. Jaki jest cel zarabiania? W tym momencie pojawia się definicja handlu, kupić coś i sprzedać drożej. Wydawałoby się proste, ale czasem produkt, który zamierzam oferować nie wzbudza niczyjego zainteresowania.
Czy można wytłumaczyć w logiczny sposób, dlaczego jeden ma, a drugi nie ma lub miał, ale stracił? Albo co gorsza straci, tylko jeszcze o tym nie wie… Najtęższe umysły świata rozbijają się o rzeczy banalne.
„Złota rybko, każdemu z moich sąsiadów, daj milion złotych…”
---
Krzysztof Dmowski
http://www.kdpowiesci.republika.pl/
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
wtorek, 24 stycznia 2012
ROZTOCZE.
Roztocze – też niestety domowe zwierzątka – Cz.1
Autorem artykułu jest AROKIS
Są zwierzętami kosmopolitycznymi, gdyż zamieszkują cały świat. Nasze domy też. W niektórych miejscach nie występowałyby, gdyby nie zostały tam zawleczone w wyniku naszej, ludzkiej działalności. W części 1 opowiem ogólnie o roztoczach, by przybliżyć Wam ogólną wiedzę o nich.
Zacznę od systematyki: Domena – eukarionty; Królestwo – zwierzęta; Typ – stawonogi; Podtyp – szczękoczułkowce; Gromada – pajęczaki (łac. Arachida); Rząd – roztocze (łac. Acarina). Naukowym ich badaniem zajmuje się akarologia (gr. akari – gatunek roztocza, logos – nauka).
Spotkać je można we wszystkich prawie środowiskach i strefach klimatycznych. Znajdujemy je w glebie, w przybrzeżnych, słodkich wodach (tzw. wodopójki), w strefie polarnej i w gorących źródłach Islandii. Podróżują razem z kurzem. Są nieduże, mikroskopijnej wręcz wielkości, gdyż długość ich waha się od kilkuset mikrometrów do około 1 mm. Ciało na ogół owalne, podzielone na niewyraźne segmenty, pokryte cienkim oskórkiem. Większość gatunków jest drapieżna lub roślinożerna, ale część prowadzi typowo pasożytniczy tryb życia. Narządy gębowe mają typu kłująco-ssącego wyposażone w szczękoczułki i nogogłaszczki. Pierwsze służą do pobierania pokarmu, drugie zaś pełnią funkcje czuciowe. Z niewielkimi wyjątkami nie posiadają oczu. I ta, przednia część ciała roztocza nazywa się gnatosoma. Druga, większa część nazywana idiosomą, dzieli się na podosomę wyposażona w od 1 do 4 par odnóży krocznych oraz opistosomę czyli część tylną pozbawioną odnóży. Narządy zmysłów (czuciowe i węchowe) w postaci szczecinek i zagłębień. Wewnętrzna budowa to: układ krwionośny w postaci tylko zatok, układ pokarmowy trzyczęściowy, o złożonej budowie, posiadający gruczoły ślinowe, wole, jelito z uchyłkami i gruczołami produkującymi lepkie śluzy. Roztocze pobierają pokarm wsysając go dzięki żołądkowi działającemu jak pompa ssąca. Są rozdzielnopłciowe. U samców wyróżnić można gonady i penis, a u większości samic pokładełko. Ich rozwój dzieli się na jajo, larwa, nimfa i imago, czyli postać dorosła. Układ wydalniczy stanowią zamknięte od strony jamy ciała kanaliki zbierające odpady przemiany materii, których ujścia są do jelita. Noszą one nazwę cewek Malpighiego (łac. Vasa Malpighii). Wymiana gazowa, czyli oddychanie, odbywa się przy pomocy tchawek, a czasem przez całą powierzchnię ciała. Nauka poznała już około 30 tys. gatunków (rozkruszki, kleszcze, świerzbowce), a wiadomo, że to jeszcze nie wszystkie.
Roztocze żyjące w glebie to geobionty. A generalnie należą do grupy organizmów zwanych destuenci lub reducenci. Stanowią wraz z bakteriami, glonami, nicieniami, grzybami, pierwotniakami, skąposzczetami (dżdżownicami) oraz owadami jedno z najważniejszych ogniw w pokarmowym łańcuchu całego, naszego ekosystemu, gdyż zajmują się mineralizacją (rozkładem) martwej materii organicznej na dwutlenek węgla i wodę. A te proste składniki mogą wówczas bez problemu wrócić do powtórnego obiegu materii, co zamyka cykl życia na naszej planecie. Są więc roztocze saprofagami (gr. Sapros – zgniły, phagein – pożerać), gdyż odżywiają się martwymi i rozkładającymi się szczątkami innych organizmów.
Na koniec tej naukowej tyrady muszę przejść do wyjaśnienia problemu językowego dotyczącego nazewnictwa. Otóż słowo roztocza jest w polskiej nomenklaturze naukowej synonimem pojęcia saprofity, co stanowi określenie bakterii i grzybów. Natomiast słowo roztocze to określenie złożonej grupy pajęczaków (Acari). Te tak podobnie wyglądające i brzmiące wyrazy wyraźnie się różnią, gdy porówna się ich formy deklinacyjne. I tak dla:
SAPROFITA
mianownik l. poj. roztocze (r, nijaki), roztocz (r. męski); mianownik l. mn. roztocze
PAJĘCZAKA
mianownik l. poj. roztocz (r. męski); mianownik l. mn. roztocza
Obecnie, nieomal wyłącznie, stosowana jest w nazwach geograficznych forma geomorfologiczna – Roztocze.
mianownik l. poj. roztocz (r. żeński) i mianownik l. mn. roztocze.
W części 2 napiszę o roztoczach kurzu domowego, czyli o, często całkiem nieświadomie prowadzonej przez nas, hodowli zwierząt oraz o tym, co ona ze sobą nam niesie. Zapraszam.
Bibliografia
Mechowce – roztocze ekosystemów lądowych. W. Niedbała. PWN, Warszawa 1980
Encyklopedia Onet Wiem
Wikipedia Wolna Encyklopedia
Wielka Encyklopedia Powszechna PWN, Warszawa 1962
Mały słownik zoologiczny – bezkręgowce. Wiedza Powszechna, Warszawa1984
Słowniczek ortograficzny. I. Stopniewicz. PZWS, Warszawa 1958
---ANDRZEJ AROKIS
www.domowezwierzadko.blogspot.com
kwatermistrz@poczta.onet.eu
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
ROZTOCZE.
Roztocze – też niestety domowe zwierzątka – Cz.2
Autorem artykułu jest AROKIS
Skoro już wiemy, co to są roztocze, gdzie je możne spotkać i jak wyglądają, a raczej jak są zbudowane, to teraz pomówimy o naszej domowej hodowli tego pajęczaka. Wiem. Nikt z nas tej hodowli nie zakładał, ale ona jest. To 100%-owy pewnik.
- Przecież dbam o czystość w domu! Sprzątam, myję, używam środków myjąco-dezynfekujących! Odkurzam prawie codziennie. Nie można mi zarzucić, że jest u mnie brudno! – oburzasz się.
Tak, ale w Twoim, jak i w każdym domostwie znajdują się takie sprzęty jak tapicerowane meble, dywany, wykładziny, kotary, materace, pościel, koce, zasłony, a nawet suszone kwiaty dla ozdoby. Za nogą od szafy, czy w dywanie, zawsze się zatrzyma odrobina kurzu. A te pajęczaki nie gryzą ani nie żądlą. Przebywają w grubych kocach, kapach, dywanach, łóżkach, fotelach, kołdrach, poduszkach itd. Po prostu są i już. Przenoszą się wraz z kurzem.
Co to jest kurz? Kurz to pył, czyli bardzo drobne cząsteczki ziemi, piasku, sproszkowanych cząstek różnych ciał (nie tylko mineralnych) – to się potocznie nazywa brud. Bierze się z erupcji wulkanicznych, a także z gleby, gdy wzbija go wiatr. Taki kurz wzbity w powietrze jest jak aerozol i może powodować różne niekorzystne reakcje naszego organizmu – ale o tym za chwilę. A na otwartej przestrzeni jego duża ilość może mieć nawet wpływ na zmiany klimatyczne na danym obszarze. Cząstki te, zgodnie z prawami fizyki, przyciągają się nawzajem i tak powstają tzw. bamboły – takie kłębki kurzu. A roztocze kurzu domowego, to stworzonka tycie-tycie-maciupkie (od 0,1-0,5 mm długości, przypominam) i dla nich taki kłębek kurzu to cały świat! Dlatego są w naszych domach czy nam się to podoba czy nie. Ale jest też i zaleta obecności tych saprofitycznych pajęczaków: żywią się one głównie naszym martwym naskórkiem (zwykle łupieżem), ale także grzybami i resztkami organicznymi. Przeciętnie każdy z nas traci codziennie 1,5 grama skóry, co daje rocznie wartość w granicach 0,3-0,45 kg (nawiasem, jak ci naukowcy to obliczyli?). Ta ilość pozwala na wykarmienie milionów roztoczy. A pamiętajmy, że na powierzchni 1 m kw. np. dywanu, przeciętnie żyje ponad 1 milion tych pajęczaków. Znaczy czyszczą i sprzątają to, co się z nas sypie (jakoś tak mi się za starością to skojarzyło…) lub przez nas (dziurawe ręce lub szczęka). I to jest ta pozytywna strona ich obecności.
Do najczęściej występujących należą:
a/ skórożarłoczek skryty (Dermatophagoides pteronyssinus)
b/ Euroglyphus maynei
c/ Dermatophagoides farinae
Skórożarłoczek skryty jest gatunkiem najczęściej bytującym w bezpośrednim otoczeniu człowieka, czyli w jego domostwach. Najchętniej żyje i rozmnaża się w 25 st. C i 70-80% wilgotności. Temperatura powyżej 60 stopni lub poniżej zera jest dla pajęczaka zabójcza. Podobnie, gdy jest zbyt sucho lub zbyt wilgotno. Roztocze nie występują też na wysokościach powyżej 1000m, ale powodów na razie nauka nie zna.
Jego wygląd jest następujący: ma owalne ciało, białawej barwy. Szczecinki na idiosomie i odnóżach są długie i sterczące. Samica ma od ok. 420 µm długości i 320 µm szerokości, zaś samiec od ok. 420 µm długości i 245 µm szerokości. Dorosły osobnik ma odnóży osiem, chociaż w stadium larwalnym mają tylko sześć. Samiec na ogół żyje 19-30 dni, podczas gdy samica ponad dwa miesiące. Pilnuje ona jajeczek w ostatnich 30 dniach życia. (I kto tu jest tzw. „słaba płeć”, pomimo pilnowania też… - to tak na marginesie – nie mogłem się, przepraszam, powstrzymać).
No to teraz przejdźmy do negatywnych stron współbycia z roztoczami.
Otóż odchody oraz pewne białka skórożarłoczka skrytego należą do głównych alergenów, czyli środków uczulających, które prowadzą człowieka do nabycia i rozwoju np. astmy oskrzelowej. Jeśli w przeciętnym materacu żyje 1.000.000 roztoczy i każdy z nich produkuje enzym trawienny (jelitowy) do trawienia skóry zwany proteaza cysteinowa, który potem trafia do jego odchodów i pojawia się na takim materacu, to trudno się dziwić, iż, jeśli dana osoba cierpi na alergię powodowaną przez roztocze, to wówczas ma ogromną szansę zachorować. Obecność roztoczy, ich odchody, odnóża mogą powodować reakcje alergiczne w postaci swędzeń, kaszlu czy duszności nawet. Takim alergizującym czynnikiem może być także smog, który z racji swojego składu – głównie kurz, a w nim nasz znajomy roztocz – może działać jak wysoce prężny alergen. A generalnie to wszelkie przedmioty, jakich w domu nie możemy wyprać, opłukać pod bieżącą wodą lub chociażby przetrzeć na mokro, niosą one zagrożenie kontaktu z alergenami roztoczo-pochodnymi.
Definicja alergenu? To każdy antygen, czyli substancja, jaka zostanie wprowadzona do organizmu i wywołuje jego reakcję obronną skierowaną przeciwko niej właśnie.
Zaś alergen, to substancja wywołująca w organizmie nieprawidłowe reakcje odpornościowe, a którą organizm rozpoznaje jako obcą. Znamy alergeny wziewne (np. pyłki traw, które wdychamy), kontaktowe (co działają po kontakcie ze skórą – np. proszki do prania, lateks, metale), pokarmowe (po zjedzeniu czegoś mamy wysypkę, biegunkę, duszności itp.) oraz wstrzyknięte (jady owadów, które powodują objawy od obrzęku (komar) do ciężkiej reakcji organizmu – wstrząs anafilaktyczny). Jednym słowem alergenem może być prawie każda substancja, także leki. Najtrudniejszym dla medycyny jest to, że alergeny nie wykazują jakichś szczególnych cech i podobieństw, co ogranicza możliwość jednoznacznego określenia, czy dana substancja jest, czy nie, alergenem.
Co na to profilaktyka, czyli zapobieganie zawczasu narażeniu się na alergeny roztoczy?
Najprostszą metodą jest unikanie narażenia na uczulający alergen. Jak? No to proszę:
- częste odkurzanie, najlepiej odkurzaczami wyposażonymi w filtry HEPA
- regularne osuszanie powierzchni zamiana dywanów na panele podłogowe regularne trzepanie materacy i dywanów
- zastosowanie urządzeń parowych do czyszczenia
- używanie pościeli łatwej do częstego prania – syntetyki – z jednoczesnym unikaniem pierza – pranie minimum raz na 3 miesiące
- wykładanie pościeli zimą na mróz, a latem na słońce
- używanie poszewek na poduszki i kołdry zrobionych z nieprzepuszczalnych, syntetycznych materiałów
- wkładanie pluszowych, dziecięcych zabawek na parę godzin do lodówki
- zmniejszenie wilgotności w mieszkaniu do maks. 70% (najlepiej mniej – dobra wentylacja)
- zastosuj antyalergiczne pokrowce na materace – nazwy nie podam by uniknąć kryptoreklamy – ale Google wie wszystko…
Te metody nie zapewniają całkowitego wyeliminowania roztoczy z otoczenia i dania znaczącej, trwałej poprawy, a są czasochłonne i niekiedy kosztowne. Po prosu to zwierzątko jest tak świetnie osadzone w swoim ekosystemie, że nawet człowiek nie jest w stanie dać mu odpór.
A nam, ludziom, wciąż się wydaje, że jesteśmy klasą wiodącą…
Bibliografia
Mechowce – roztocze ekosystemów lądowych. W. Niedbała. PWN, Warszawa 1980
Encyklopedia Onet Wiem
Wikipedia Wolna Encyklopedia
Wielka Encyklopedia Powszechna PWN, Warszawa 1962
Mały słownik zoologiczny – bezkręgowce. Wiedza Powszechna, Warszawa1984
Słowniczek ortograficzny. I. Stopniewicz. PZWS, Warszawa 1958
Polski Informator Medyczny
---ANDRZEJ AROKIS
www.domowezwierzadko.blogspot.com
kwatermistrz@poczta.onet.eu
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
środa, 18 stycznia 2012
WIDOK Z OKNA ,CUDNY AŻ CHCE SIĘ POSPACEROWAĆ.
Witajcie:) Doczekaliśmy się zimy i jest cudnie.Oto zalety mieszkania na wsi,to widoki z mojego salonu a więc zapraszam na spacer.Do zobaczenia ,pozdrawiam cieplutko.
Subskrybuj:
Posty (Atom)